Auteur: Morene

Tips voor thuiswerken

Tips voor thuiswerken

Met het thuiswerken komen veel mensen voor diverse uitdagingen te staan.

Het kan zijn dat je door het thuiswerken je aandacht moet verdelen en dat het je eenvoudigweg niet lukt omdat te doen wat je je had voorgenomen.

Heb je kinderen thuis, dan wil je ook er zijn voor je kinderen. Het kan zijn dat je snel bent afgeleid, dat je minder krijgt gedaan en het gevoel hebt dat je minder productief bent.

Mogelijk heb je veel zorgen voor de naasten om je heen. En houd dat je bezig. 

Of je merkt dat je aandacht zo versplintert is door al het nieuws dat je op de voet wilt volgen. Of door alle sociale mediaberichten, dat je het gevoel hebt dat de dag onder je vandaan glipt.

Misschien mis je collega’s en de onderlinge afstemming?

Of heb je het juist minder druk en weet je niet zo goed wat je met al die tijd aan moet.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de uitdagingen waarmee je mee te maken kan hebben.

Hieronder volgen enkele tips:

  1. Houd vast aan een vaste structuur – dagindeling op werkdagen. Sta op tijd op, werk in blokken, neem je pauzes, zorg voor beweging (in huis of buiten) en stop op tijd.
  2. Zorg voor een vaste plek waar je werkt.
  3. Wees selectief in de soort en hoeveelheid informatie die je tot je neemt. Merk je dat je gedurende de gehele dag het nieuws op de voet volgt of dat je veelvuldig naar social mediaberichten kijkt: selecteer en beperk ik het tot vaste momenten op een dag.
  4. Wees vriendelijk voor jezelf. Leg de lat niet te hoog. Je doet je best.  Dit is hoe het nu is. Stap voor stap.
  5. Bij zorgen over naasten en anderen: houd je eigen invloedssfeer in gedachten. Stel jezelf de vraag waar jij invloed op hebt en wat je kan doen. Doe wat je kan doen en laat los wat je niet kan doen.
  6. Maak het bespreekbaar. Mocht je vastlopen, te veel druk ervaren of juist te weinig te doen hebben. Of weet je zelf even geen oplossing voor jouw specifieke situatie. Bespreek dit. Met de mensen om je heen, een collega, jouw leidinggevende, de bedrijfsmaatschappelijk werker of een coach. Door het te bespreken kom je veelal tot andere mogelijkheden (en het lucht ook op om het te delen).
  7. Zorg ook goed voor jezelf (goed eten, bewegen, contact met anderen, dingen doen die je plezier geven).

Mogelijk staat er ook een tip tussen voor mensen die wel naar het werk gaan.

Dit zijn slechts enkele tips. Voel je vrij om onder dit bericht jouw tip te delen. Meer mensen weten meer dan één. Zo kan jouw tip ook een ander helpen.

Hartelijke groet,

Wat doet er echt voor mij toe?

Dankbaarheid

Mogelijk heb je door het coronavirus de behoefte om stil te staan bij wat er echt toe doet.

Komende periode deel ik drie vragen die je kunnen helpen om een helder antwoord te vinden op deze vraag.

Vandaag de eerste vraag om komende week bij stil te staan: Waar ben ik dankbaar voor? Volgende week vraag twee: Wat heb ik geleerd en kan ik loslaten? De week erna vraag drie: wat wil ik manifesteren?

De eerste vraag: Waar ben ik dankbaar voor?

Dankbaarheid heeft vele positieve effecten op ons welzijn. Door oog te hebben voor de mooie momenten die we meemaken of het positieve, nuttige of zinvolle waaraan we hebben kunnen bijdragen, creëren we onder andere meer tevredenheid, optimisme, vriendelijkheid en meer empathie.

Waar ben je, wanneer je terugkijkt naar bijvoorbeeld het afgelopen jaar, in je persoonlijke en werkzame leven, dankbaar voor?

Waarbij denk je ‘dat is toch echt mooi – fijn dat dat in mijn leven is’?

Houd de komende dagen een notitieboekje (papier of digitaal) in de buurt. Zodat je, wanneer je wat te binnen schiet, dit kan noteren.

Andere vragen die je kunnen helpen:

  • Welke ‘geschenken’ ontving je?
  • Welke successen (groot en klein) heb je bereikt?
  • Wat heb je anderen kunnen geven?
  • Welke mooie inzichten of ingevingen heb je ontvangen?
  • Wat heeft je blijdschap, vreugde en geluk gegeven?
  • Wat heb je gedaan om anderen bijvoorbeeld meer blijdschap, rust of welzijn te geven?

Kijk ook naar wat je voelt wanneer je denkt aan wat je dankbaar maakt.

Een voorbeeld

Ik ben dankbaar voor: dat ik gisteravond een appje krijg van Martin. Ik merk dat ik het contact met hem en de inzichten die we delen echt waardeer.

En ik voel, nu ik hierbij stil sta: vreugde.

Wanneer je aan het eind van de week klaar bent met deze eerste vraag, kijk dan eens naar je notities.

  • Wat valt je op?
  • En wat voel je, nu je je notities leest?
  • Welk woord, welke zin of welk beeld komt er nu bij je op om dit gevoel te ankeren?

Veel plezier met het onderzoeken en bezinnen!

Mocht je vragen hebben, laat het me weten: info@morene-coaching.nl

Nieuws: het effect en keuzes

Bemerkte jij ook dat je de afgelopen dagen veelvuldig gedachten had over het coronavirus. Met verbazing keek ik regelmatig naar mijn gedachten. Soms was het even stil in mijn hoofd en ja hoor, daar was er weer een.

Was er een patroon waar te nemen? Jazeker. Mijn brein was vooral bezig met de vraag: Wat betekent dit voor mij (privé-werk)? En voor de mensen dicht om mij heen? Mijn brein was druk bezig grip te krijgen op de situatie en er betekenis aan te geven. Ook oordelen kwamen voorbij. Oordelen over de maatregelen en over de reacties van anderen.

En in mijn lijf? Daar kwam ik onrust en verkramping tegen (aangespannen bovenarmen). Maar ook ontspanning en plezier.

En qua willen: vooral zin om naar buiten te gaan. Afgelopen zondag werd het de Maasvlakte. De frisse wind, het lopen door zand en water, het uitzicht op de tientallen kite-surfers spelend in het water, het zien van een watervogel langs de waterlijn, het vinden van versteend hout (door mijn dochter) maakte het tot een heerlijke wandeling. En tijdens de schemering nog maar een keer naar buiten, nu wandelen in het bos. Daar zag ik voor het eerst vier meerkoeten met elkaar vechten. Niettemin gaat het leven in de natuur gewoon door en trekt het zich niets aan van de onrust onder de mensen.

Wat ik ook bemerkte afgelopen week was een ‘pull’ om nieuws tot willen lezen. Afgelopen jaren heb ik bewust afstand genomen van de gebruikelijke nieuwskanalen. Wel liet ik mij informeren door ‘de Correspondent’ en door mensen om mij heen.

Ondanks deze herhaaldelijke behoefte om nieuws tot mij te nemen, heb ik hier niet voor gekozen. Keer op keer nam ik de behoefte waar en richtte ik mijn aandacht op mijn lichaam, op wat ik aan het doen was, of op de omgeving (in ieder geval op het hier en nu). Pas zondagmiddag om 16:30 uur heb ik een overzicht met feiten uit een bekende Nederlandse krant gelezen. Hierdoor kreeg ik overzicht.

Wat maakt dat ik ervoor kies om niet veelvuldig nieuws tot mij te nemen? Omdat ik al meerdere keren heb ervaren dat het mijn gemoed en mijn lichaam geen goed doet om continue geconfronteerd te worden met berichten die angst creëren. Ik ben dus zorgvuldiger en selectiever geworden in wat ik lees of zie. Dit betekent niet dat ik mij afzonder van wat er in de samenleving en wereld gebeurd. Ik kies alleen bewuster waar ik wel en niet mijn aandacht aan schenk en let meer op het effect dat nieuws of een verandering op mij heeft.

Je gedachten als waar aannemen

Vertellen over wat je dwars zit, waar je tegen aan loopt is vaak nuttig en prettig. Het geeft opluchting. Tot een bepaald moment. In plaats van dat het dan nog opluchting geeft, zet het je vast in een beeld of overtuiging.

Vooral wanneer het gedachten zijn die over jou gaan en negatief gekleurd zijn. Dan kan het zijn dat, wanneer je deze gedachten echt gelooft, er gevoelens van bijvoorbeeld verdriet, onzekerheid, machteloosheid, moedeloosheid of frustratie ontstaan.

Gedachten als ‘Ik ben onzeker’, ‘Ik kan het niet’, ‘Ik heb er geen invloed op’, ‘Ik ben wie ik ben: saai’, ‘Ik kan niet anders’, ‘Het zit bij mij heel diep, een soort put’, ‘In mijn achterhoofd zit het nog, dat ik niet goed genoeg ben’, ‘Dit is mijn aard’.

Nemen we deze gedachten voor waar aan en we ‘smelten er al het ware mee samen’, we identificeren ons ermee, dan ontstaan bijvoorbeeld de gevoelens zoals hierboven beschreven.

Wanneer we de gedachten zien voor wat ze zijn, namelijk: klanken, woorden, zinnen, een interpretatie van de werkelijkheid, verliezen ze hun zwaarte.

Om de gedachten te kunnen zien voor wat ze zijn, zijn er een aantal experimenten mogelijk:

  • Kijken naar je denken

Pak een blokje post-its en schrijf per post-it de komende drie minuten elke gedachte op die voorbij komt.

Kijk er vervolgens naar. Dit zijn slechts de gedachten van de afgelopen drie minuten.

  • Een ander experiment: Tijdelijke gedachten

Schrijf enkele gedachten op die herhaaldelijk in jou verschijnen. Ga dan even iets anders doen.

KIjk daarna opnieuw naar je denken. Welke gedachten verschijnen er nu in jou?

En kijk daarna opnieuw naar de gedachten die je hebt opgeschreven en vraag je 1 voor 1 bij de gedachte af of je die in het hier of nu nog steeds hebt. Het gaat er hierbij niet om of je de gedachte nog steeds geloofd, maar of diezelfde gedachte er op dit moment nog is.

  • En nog een: De witte ijsbeer

Je mag nu niet aan een witte ijsbeer denken. Maar dan ook echt niet. Niet aan zijn vacht, niet aan hoe groot hij is. Echt niet aan een ijsbeer denken. Niet doen hoor.

En …

Wat heb je ervaren?

De gedachte verschijnt in jou. Je kiest niet zelf wat je denkt. Wel kan je kiezen wat je met de gedachte doet. Of je deze voor waar aanneemt.

En eigenlijk nog beter is om te kijken of de gedachte die je hebt, behulpzaam voor je is. Helpt de gedachte, die in je verschijnt, je te doen wat je echt belangrijk vindt? Bij wat je op dit moment wilt? Maakt de gedachte je blij, energiek, enthousiast, mild of open?

Zoals de jongeman op de foto. Hij is zo in gedachten verzonken, dat hij geen oog meer heeft voor zijn omgeving, voor waar hij is, in het hier en nu.

Zonde, hij zou zo maar kunnen gaan genieten van de zon op zijn gezicht, van het uitzicht, van het gevoel van zand onder zijn voeten, van de ruimte en de vrijheid.

Kijken naar je denken, voelen en willen

Wanneer we ergens mee rondlopen, doen we al snel een beroep op onze ratio. Verschillende gedachten, scenario’s, keuzes komen voorbij.

Voor het realiseren van zaken in de buitenwereld is dit veelal effectief. Voor innerlijke zaken (zoals bijvoorbeeld onrust, piekeren, vertwijfeling, onvrede, onzekerheid) vaak niet. Niet om als enige bron te hanteren in ieder geval.

Ook ons lichaam geeft belangrijke signalen af. In de vorm van lichamelijke sensaties en gevoelens. Het erkennen en herkennen van de gevoelens en signalen is ook een belangrijke bron die je kunt raadplegen.

Veelal schieten we na het voelen weer met onze aandacht naar het hoofd en zo ping-pongen we heen en weer tussen denken en voelen (ik zelf denk dan vaak aan zo’n wiebelpoppetje in een auto).

Wanneer we na het voelen doorschakelen naar het willen, krijgen we beter zicht op wat we wensen of verlangen. Het voelen is juist een mooie schakelaar naar het gebied van het willen (denk aan een lichtschakelaar).

Bij innerlijke vraagstukken of bij het maken van keuzes, is het behulpzaam om naast het denken, ook aandacht te hebben voor het voelen en het willen. Dan krijg je richting en helderheid.

Flow

Wanneer ervaar je flow?

  • Wanneer de tijd voorbij gaat zonder dat je het in de gaten heb.
  • Dat wat je doet moeiteloos, vanzelf gaat.
  • Dat je voldoening ervaart, wanneer je klaar bent met de activiteit.
  • Omdat je er met een tevreden, blij of trots gevoel op terugkijk.
  • Om meer flow te (kunnen) ervaren in je werk is het interessant, zinvol en leuk om te onderzoeken wat je talenten en drijfveren zijn.

Want wanneer je doet wat je belangrijk en uitdagend vindt en je hebt het idee dat je er goed in bent, dan ontstaat flow.

Hartelijke groet,